موسوی خوئینی‎ها و فاصله از جریان انقلاب

نقطه شروع فعالیت‎های آقای موسوی خوئینی‎ها به‎عنوان یک عضو فعال سیاسی، بعد از انقلاب و در جریان تسخیر لانه جاسوسی بود. در واقع از همان زمان به بعد بود که او شناخته شد و نامش تا حدی روی زبان‎ها افتاد.علت ورود وی به جریان سیزدهم آبان، رابطه دوستی او با حاج احمد ‎آقا خمینی بود. او به این واسطه وارد ماجرای لانه جاسوسی شد و در طول دوران نگه‎داشتن دیپلمات‎های آمریکایی توسط دانشجویان، به‎عنوان کانون قدرتی در برابر دولت وقت و دولت بنی‎صدر ایستادگی کرد. زیرا علی رغم همه حمایت های حضرت امام(ره) و مردم از دولت، افرادی در دولت موقت در رأس امور قرار داشتند که با اوضاع انقلابی آن زمان همراه نبودند. حتی بنی‎صدر نیز با این‎که تا پیش از این‎که مسئولیت کلانی در امور اجرایی به‎عهده بگیرد، با دانشجویان در جریان تسخیر لانه همراهی داشت و با موسوی خوئینی‎ها در این جریان همفکر بود، بعدها به‎دلیل سیاست‎هایی که در مورد آزادی دیپلمات‎های آمریکایی اتخاذ کرد، از این مسیر فاصله گرفت و مورد انتقاد شدید خوئینی‎ها واقع شد.بعد از ماجرای تسخیر لانه جاسوسی، موسوی خوئینی‎ها، به‎عنوان نماینده امام(ره) درمیان دانشجویان فعالیت خود را ادامه داد. از این مبدا به بعد بود که توانست در معادلات سیاسی جایگاه ویژه‎ای پیدا کند. البته شایان ذکر است که حمایت امام(ره) از ایشان به‎دلیل دوستی با حاج احمد آقا و همچنین یافتن درایت ویژه‎ای در وی، به او قدرت ویژه‎ای داده بود که حتی جرأت این را داشت که در مقابل دولت بنی‎صدر نیز بایستد.بعد از بحث لانه جاسوسی آمریکا، خوئینی‎ها مسئولیت دادستان کل انقلاب را به‎عهده گرفت و از آن‎جایی که جزو جریان چپ اقتصادی به‎شمار می‎رفت، با بحث صاحبان سرمایه به‎نوعی در تقابل قرارگرفت، اما بعد‎ها مواضع وی بازتاب‎هایی را برانگیخت و او را به عقب‎نشینی وادار کرد.در سال‎های 1360 تا 1362 به‎دلیل مواضع ضد‎جنگ نهضت آزادی، به‎همراه عطاءا... مهاجرانی و برخی همفکران دیگر به‎صورت مشترک اطلاعیه‎هایی منتشر کرد و ضمن آن علیه نهضت آزادی موضع گرفت و حتی از تصمیم مقامات قضایی پیرامون تعطیلی روزنامه نهضت آزادی «میزان» نیز استقبال کرد.اما درست پس از رحلت امام خمینی(ره)، موضعی اتخاذ کرد که بی‎شباهت به موضع سران نهضت آزادی نبود و به‎شدت مورد انتقاد قرار گرفت.او درست پس از رحلت امام(ره) اعلام کرد: «ما نسبت به برخی اندیشه‎های امام(ره) انتقاداتی داشتیم اما در حیات ایشان به‎دلیل ریش سفیدی ایشان جرأت طرح آن‎ها را نداشتیم.» این مواضع باعث شد تا پس از رحلت امام(ره) آرام آرام مخالفت وی با جریان انقلاب تقویت شود و از نظر فکری با سایرین فاصله بگیرد

*عباس سلیمی نمین، مدیر دفتر مطالعات و تدوین تاریخ ایران

http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=8807200969

/ 0 نظر / 6 بازدید